Bienal 2009

Ne zamandır Selin'in günlüğünü ihmal ediyorum, aslında hep aklımda ama bir türlü fırsat bulamıyorum. Hep meşgulum ve hep yorgunum -nedense- ama yine de Pazar günlerini hep Selin'in hoşuna gidecek bir aktiviteyle değerlendirmeye çalışıyorum.

Bundan bir kaç hafta önce de Bienal'e gittik. Bu Selin'in gittiği 2. Bienal'di, geçen seferkini çok severek gezmişti ama bundan hiç hoşlanmadı. Bu yılki Bienal'in konusu Insan Nasıl Yaşar'dı. Ben bu soruyu duyduğumda daha çok sosyal olaylara odaklı bir Bienal beklerdim ama aşırı derecede politikdi. Bolşevik devriminde ölenler, Yugoslavya parçalanırken insanların yaşadığı dehşet verici olaylar, dünyadaki terör vs.

Selin'in neden sevmediğini anladınız sanırım. Pek 4 yaşına hitap etmiyordu ama bu kadar karamsar bir sergiyi sevmek kimse için kolay değil zaten. Bienal'in bu yılki en yaratıcı ürünlerini bence Türk sanatçılar yapmışlardı. Her birini zevkle izledim, çok orjinal ve çok güzeldiler. Ellerine sağlık.

Dali sergisinde mutsuz bir çocuk

Selin'in Dali sergisinde sorduğu sorular genellikle şöyleydi: "Neden bu insanların kafaları yok, ne olmuş kafalarına?" "Neden bu yuvarlakların kolları var ama kafaları yok?" "Bu resimlerde büyücüler mi var?"

Herhalde çocukları resim sergilerine götürürken biraz daha yaşlarına uygun sanatçıları seçmek lazım. Bu da ders olsun...

10. Istanbul Bienali

Herhangi bir müzeye gittiğimizde, Selin farklı bir ortamda olduğunu fark edip bütün resimlere heykellere ilgi gösterir ve gördüklerini anlatmaya çalışırdı. Ama